Kalıp Yüzü Kesme Bıçakları ve Peletleme Bıçakları

Sertlik ilişkisi doğru bir şekilde belirlenmişse böyle bir durum söz konusu olmaz ve bu, herhangi bir talep geldiğinde ilk olarak belirlediğimiz husustur. Bıçak, aşınmanın sarf malzemesi tarafından emilmesi için kask yüzeyinin sertliğinin altında kalacak şekilde kasıtlı olarak ayarlanır. Kalıp plakasından daha sert bir bıçak, size daha uzun ömür sağlamaz — kalıp yüzeyinde çizikler oluşturur, bu da kesme aralığını genişletir, pelet kalitesini düşürür ve sonunda kalıbın yeniden taşlanmasını veya değiştirilmesini gerektirir. Bize kalıp plakasının malzemesini ve sertliğini veya elinizde bu bilgi yoksa makine modelini bildirin; biz de buna uygun bıçağı belirleyelim. Her sevkiyata bir sertlik sertifikası eklenir; böylece bıçaklar takılmadan önce bu ilişkiyi doğrulayabilirsiniz.

Set içindeki bıçakların kalınlığı neredeyse her zaman dengesizdir. Tam bir bıçak seti, kalıp yüzeyine karşı tek bir ön yükü paylaşır; dolayısıyla bıçaklar arasında kalınlık farklılığı varsa, en kalın olanlar temas basıncının orantısız bir kısmını üstlenir — bu bıçaklar hızla aşınır ve kalıpta çizikler oluştururken, en ince bıçaklar ise neredeyse hiç temas etmez ve hiçbir zaman düzgün kesim yapamaz. Set, ortalama bir bıçak aşınmadan çok önce işlevini yitirir. Bu nedenle bıçakları eşleştirilmiş setler halinde taşlıyoruz ve her bir bıçağı tek tek tolerans sınırları içinde denetlemek yerine, set genelinde kalınlık tutarlılığını CMM ile 0,01 mm hassasiyetinde doğruluyoruz.

Polimer viskozitesi ve dolgu maddesi içeriği arasından seçim yapın. 45°'lik bir eğim, genel amaçlı bir geometridir ve ticari poliolefinler için doğru varsayılan seçenektir. İnce bir eğimin kırılabileceği sert, mineral dolgulu veya aşındırıcı özelliği yüksek bileşikler için 90° kare kenara geçin. Kademeli bir eğim, ince kenara ihtiyacınız olduğu ancak düz 45°'nin dayanamayacağı durumlarda, arkasında sağlam bir yüzey bulunan keskin bir kesim çizgisi sağlar. Kavisli veya kancalı geometri, eriyiği kesimden uzaklaştırmak yerine kesimin içine çeker; bu, düz kenara yapışan düşük viskoziteli veya yapışkan polimerlerde istediğiniz sonuçtur.

Korozyonun gerçek bir çalışma faktörü olduğu durumlarda — özellikle kampanyalar arasında atıl durumda kalan hatlarda, burada takım çeliğinden yapılmış bir bıçağın su haznesinde yüzey pası oluşması ve bu pasın yeniden çalıştırma sırasında kalıbı çizmesi söz konusu olduğunda — 440C paslanmaz çeliğin tercih edilmesi önemlidir. Bunun karşılığında keskinlik ömründen ödün verilir: 440C, aynı çalışma koşullarında M2 veya PM-HSS kadar uzun süre keskinliğini koruyamaz. Hattınız kesintisiz çalışıyorsa ve su kimyası kontrol altındaysa, takım çeliği veya PM-HSS genellikle ton başına daha iyi maliyet sağlar. Hattınız durup kalkıyorsa veya su kutusu boşaltılmıyorsa, paslanmaz çelik seçeneği genellikle kendini amorti eder.

Bu bıçaklar, esas olarak kesici kenardaki termal ve korozif ortam bakımından farklılık gösterir. Sualtı bıçakları su altında ve sıcak ortamda çalıştığından, korozyon direnci önemli bir seçim kriteridir. Su halkalı bıçaklar ise, su perdesi akış yönünün aşağısında, havada çalışan bir kalıp yüzeyinde kesim yapar; bu durum, kesici kenarı daha şiddetli termal döngülere maruz bırakır ve en sert kaliteler yerine daha dayanıklı kalitelerin tercih edilmesini sağlar. Sıcak kalıp yüzeyi bıçakları ise ısıtılmış bir kalıba karşı kuru kesim yapar ve üçü arasında en yüksek kenar sıcaklığına maruz kalır; işte bu noktada PM-HSS ve karbür sınıfları üstünlüklerini gösterir. Hattınızda hangi yöntemin kullanıldığını bize bildirin — bıçak boyutları aynı olsa bile önerilen sınıf bu bilgiye göre değişir.

Evet. Kesici göbekleri, kalıp plakaları, dişli çubuklar, bıçak sabitleme vidaları ve O-halkaları mevcuttur; aşınma setini bir arada sipariş etmek, bıçaklara dengesiz yükleme neden olan uyumsuzluğu önler. Bıçakların yanı sıra bir göbeği de değiştiriyorsanız, sevkiyat öncesinde bıçak oturtma yüzeyleri ile göbeğin birbirine uygunluğunun kontrol edilebilmesi için bunları birlikte temin etmenizi öneririz.